رضاصاد
یک پله حرفه‌ای تر

عکاسی فضای باز ، سه مشکل و راه حل آنها

سه تا از متداول ترین مشکلات عکاسی در فضای باز در این مقاله بررسی شده است.

3 1,238
سه مشکل عکاسی در فضای باز و راه حل آنها

فرقی نمی‌کنه تازه کار باشید یا یک عکاس کارکشته ، عکاسی outdoor یا همون عکاسی فضای باز چیزیه که بارها تجربش خواهید کرد . اما معمولا عکاس‌های تازه کار به این دلیل که هنوز استودیوی شخصی خودشون رو راه اندازی نکردن ، بیشتر با این سبک عکاسی سروکار دارن . بنابراین خیلی مهمه که بهترین نمونه کارها رو داشته باشین تا برای ادامه‌ی کارعکاسی یک فرد حرفه‌ای شناخته بشید.

سه مشکل عکاسی فضای باز و راه حل آنها

شاید ساده به نظر بیاد ، اینکه دوربین رو بردارید و با مدلتون برید سر یک لوکیشن و شروع به عکاسی کنید . ظاهر کار خیلی سادست . اما وقتی بعدا عکس‌ها رو ببینید تازه متوجه میشید که عکساتون اون چیزی نشده که مد نظر داشتید . شاید بشه 3 تا مشکل عمده رو مطرح کرد که توی عکاسی outdoor خیلی بهش برخورد می‌کنید . این مشکلات رو باهم مرور می‌کنیم و راه حلش رو هم پیدا می‌کنیم .

1 عکس‌های من شارپ نیستن

اغراق نیست اگه بگم این شایع‌ترین مشکل عکاسی outdoor هست . تقریبا تمام عکاس‌ها چند بار این مشکل رو تجربه کردن . دلایل زیادی ممکنه داشته باشه . اولین دلیل اینه که سیستم فوکوس خودکار دوربین ، همیشه هم درست عمل نمی‌کنه . درسته که این روزها سیستم‌ فوکوس دوربین‌ها خیلی پیشرفته شدن و کارخونه‌های سازنده‌ی دوربین خیلی روی این قسمت سرمایه گذاری کردن ، اما باز هم این مشکل وجود داره .

اشتباه در نقطه ی فوکوس باعث میشه عکس واضع نباشه

معمولا زمانی این مشکل پیش میاد که مُد فوکوس روی حالت area باشه . به این معنی که دوربین توی کل صحنه دنبال سوژه برای فوکوس کردن میگرده . در صورتی که ما خودمون میدونیم که سوژمون دقیقا کجاست . بهترین راه حل برای این مشکل ، اینه که مُد فوکوس رو روی حالت point بذارید و با کلیدهای چهارجهته‌ی دوربین ،خودتون به دوربین بگین دقیقا کجا فوکوس کنه
این راه حل زمانی خیلی به کارتون میاد که با دیافراگم باز عکاسی می‌کنید . توی این حالت کوچکترین اشتباهی توی فوکوس مساوی هست با نابودی عکس . چون باز بودن دیافراگم لنز یعنی کم بودن عمق میدان ؛ و این یعنی باید خیلی توی فوکوس دقت کنیم . بعضی وقت‌ها حتی این اشتباه در فوکوس در حدی هست که دوربین اشتباهی روی بینی سوژه فوکوس می‌کنه و در این حالت چشم های سوژتون تار میشه .
بنابراین همیشه توصیه میکنم در شوتینگ‌های outdoor از مد فوکوس نقطه‌ای استفاده کنید . مخصوصا زمانی که با دیافراگم باز عکس می‌گیرید . این کار درسته که باعث میشه سرعت کار شما بیاد پایین و برای هر عکس چند ثانیه بیشتر وقت بذارید ؛ اما نتیجه‌ی کار ارزش این وقت رو داره .

عکاسی با دیافراگم باز باعث میشه عمق میدان کمی داشته باشیم .

دومین دلیل شارپ نبودن عکس‌ها ، تکون های دوربین هست . وقتی دستتون بلرزه ، نتیجه‌ی کار ، یک عکس تار و بی کیفیت میشه . این اتفاق معمولا زمانی رخ میده که از لنز تله استفاده می‌کنید اون هم با سرعت شاتر کم . برای رفع این مشکل چند تا راه حل وجود داره . اولین راه حل استفاده از قانون انگشت شست هست . طبق این قانون برای جلوگیری از لرزش دوربین توی عکس ها ، سرعت شاتر باید برابر یا بیشتر از فاصله‌ی کانونی باشه . یعنی مثلا اگه با فاصله‌ی کانونی 200 میلی‌متر عکس می‌گیرید ، سرعت شاتر باید 1/200 ثانیه یا سریع تر باشه .

لرزش دست حین عکاسی موجب خراب شدن عکس میشه. سرعت شاتر رو بالا ببرید

البته این روزها خیلی از لنزها دارای لرزشگیر هستن . بنابراین میشه قانون انگشت سشت رو با کمی تخفیف اجرا کرد . یعنی مثلا در همون مثال قبلی ، دیگه نیازی نیست سرعت شاتر رو تا 1/200 ثانیه زیاد کنید . با توجه با نوع عملکرد لرزشگیر لنز ، می‌تونید از سرعت های کمتری هم استفاده کنید .
شاید شرایطی پیش بیاد که مجبور به استفاده از سرعت شاتر پایین بشید . مثلا دارید در شب عکس میگیرید . توی این‌جور موقعیت‌ها ، اولا دیافراگم رو تا آخرین حد ممکن باز کنید تا بیشترین نور ممکن وارد دوربین بشه . ثانیه ISO رو بالا ببرید . البته این دو تا کار چالش‌هایی هم برای خودشون دارن .با باز کردن دیافراگم کار فوکوس رو باید دقیق‌تر انجام بدیم ، چون کوچکترین خطا مساوی با خراب شدن عکس هست. در مورد ISO هم اینطور نیست که هر چقدر که دلمون خواست عددش رو بالا ببریم . چون باعث ایجاد نویز در عکس میشه . توصیه میکنم برای ایجاد تعادل بین سرعت شاتر ، دیافراگم و ISO مقاله‌ی مثلث نوردهی در عکاسی رو مطالعه کنید .

2 کنتراست خیلی زیاد در عکاسی فضای باز

عکس‌های با کنتراست زیاد یعنی عکس هایی که فاصله‌ی بین تُن های رنگ اون عکس کم باشه . این عکس ها به چشم بیننده نه تنها زیبا جلوه نمی‌کنه ، بلکه خسته کننده و زننده هم هست . البته من هیچ وقت اینو نمی‌گم که عکس های با کنتراست بالا بد هست ، نه . اتفاقا لنزها و دوربین‌هایی که عکس با کنتراست بالاتر می‌گیرن بهتر و گرون‌قیمت تر هستن . منظور من زیاده روی در کنتراست عکس‌ها هست . اجازه بدین با 2 مثال این موضوع رو توضیح بدم .
عکس پایین یک عکس با کنتراست خیلی زیاده . اینجا آسمون فقط به یک رنگ دیده میشه . (که خیلی بده) ، آب دریا هم همینطور . این عکس چشم بیننده رو خسته میکنه و نمونه‌ی یک خطای عکاسی در مورد کنتراست هست .

عکس با کنتراست بیش از حد باعث اذیت شدن چشم میشه

حالا به عکس پایین نگاه کنید . این عکس از نمونه عکس‌های نسل سوم لنزهای 70-200 نیکونه . همونطور که می‌بینید کنتراست عکس در بهترین حد خودشه . نه خیلی زیاده که چشم رو خسته کنه و نه خیلی کم . هدف ما هم در عکاسی فضای باز رسیدن به همچین کنتراستی هست .

عکس گرفته شده با لنز نیکون E FL ED VR 70-200

با این دو تا مثالی که زدم ، موضوع زیاده روی در کنتراست رو توضیح دادم . پس نباید اینطور در نظر بگیریم که کنتراست بالا در کل چیز بدی هست . بالا بودن کنتراست خوبه ، منتهی به اندازه . نه خیلی زیاد و نه خیلی کم.
و اما راه حل : وقتایی که کنتراست عکس‌های شما خیلی زیاده باید از مد براکتینگ (bracketing) استفاده کنید . توی مد براکتینگ ، دوربین چند تا عکس مختلف با نوردهی‌های متفاوت می‌گیره . یعنی شما مثلا سه تا عکس خواهید داشت یا نوردهی‌های مختلف . البته اینو بگم که تعداد عکس‌ها و فاصله‌های نوردهی دست خودتون هست .

استفاده از براکتینگ در دوربین و ساخت تصاویر HDR باعث ایجاد تصاویر عالی از نظر رنج دینامیک میشه

بعد از گرفتن عکس‌ها ، می‌تونین از بین عکس‌هایی که دارین ، بهترینش رو از نظر نوردهی انتخاب کنید . یا اینکه تمام تصاویر رو با هم ادغام کنید و یک عکس HDR بسازید . مورد دوم رو بیشتر توصیه میکنم چون عکس بی‌نظیری درست میشه .

دکمه ی مد براکتینگ روی دوربین

همچنین می‌تونین این فیلم رو نگاه کنید تا با مراحل گرفتن یک عکس HDR به صورت کاملا حرفه‌ای آشنا بشید .

3 عکس‌های با نور پس زمینه

عکس با نور پس زمینه یعنی بک‌گراند عکس روشن باشه اما خود سوژه تاریک . سبک عکاسی سیلوئت ، که یکی از خلاقانه ترین و قشنگ ترین سبک‌های عکاسی هم هست دقیقا یعنی استفاده از این تکنیک. اما وقتی مایل نباشیم از این سبک استفاده کنیم چی ؟ باید راه حلی پیدا کنیم تا از شرش خلاص بشیم .

عکاسی با سبک سیلوئت ،نمونه ی موفق عکس با نور پس زمینه
نمونه ی ناخواسته ی عکاس با نور پس زمینه

اولین و ساده ترین کاری که به ذهنمون میرسه اینه که نوردهی (exposure) عکس رو زیاد کنیم . این کار میشه با باز کردن دیافراگم لنز صورت بگیره ، میشه با بالابردن ISO انجام بشه یا حتی بعد از عکاسی ، در نرم افزار این کار رو بکنیم . اما مشکلی که داره اینه که علاوه بر روشن تر شدن سوژه ، یک گراند هم روشن تر میشه . و این چیزی نیست که مد نظر ماست .
راه حل دوم استفاده از فلش یا هر منبع نوری هست که بتونه سوژه رو روشن کنه . برای این کار میتونین از فلش تعبیه شده روی دوربین (اگه داشته باشه) یا از فلش های اکسترنال که روی دوربین نصب میشه و بهش میگن speedlight استفاده کنید . خوبی فلش اینه که بدون روشن تر کردن بک گراند عکس ، سوژه رو روشن میکنه . بنابراین مشکل ما حل میشه . اگر دوست داشتید می‌تونین از هر وسیله که نور رو نرم تر بکنه هم استفاده کنید تا نورپردازی یکنواخت تر و یک دست تری داشته باشیم .

استفاده از فلش باعث روشن تر شدن سوژه میشه و مشکل رو حل میکنه

راه حل سوم استفاده از رفلکتور هست . رفلکتور ها در اندازه ها و رنگ های مختلفی توی بازار پیدا میشن . ولی متداول ترین اونها رفلکتور های 5 کاره هست . که سطوح بازتابنده‌ی سفید ، نقره‌ ای ، طلایی و سیاه رو داره به علاوه‌ی یک دیفیوزر که کار نرم کردن نور رو بر عهده داره . از نظر قیمتی هم رفلکتور ها به‌صرفه‌ترین راه حل هستن . همیشه توصیه میکنم تمام عکاس‌ها یک رفلکتور توی وسایلشون داشته باشن . حتی اگه عکاس نور طبیعی (natural light photographer) هستن .

جمع بندی

عکاسی فضای باز یک کار بسیار لذت بخش و مفرحه  . اما چالش هایی هم داره که با ساده ترین کارها قابل حل شدنه . این نکات رو در ذهنتون داشته باشید ، به کار ببرید و عکس هایی یک پله حرفه ای تر بگیرید . و در نهایت شما رو مهمون میکنم به دیدن این فیلم آموزش در مورد رازهای یک عکاسی فضای باز موفق

خیلی چیزها رو واقعا نمیشه توی سایت گفت

ارسال دیدگاه ارزشمند شما

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

3 نظرات
  1. […] داخل رفلکتور را نزدیک پنجره قرار دهید و برای عکاسی‌های محیط باز برای بازتاب نور در پشت سوژه برای کاهش سایه‌های کاذب […]

  2. ملیکا می‌گوید

    سایتتون عالیه…………………….رفت تو لیست سایتام

    1. رضا صادقی می‌گوید

      سلام . خیلی خوشحالم از این بابت